وبلاگ حسین خرازی

عزت زِ قناعت است و خواری زِ طلب / با عزت خود بساز و خواری مطلب

Archive for category فرهنگی

دانلود:

Docx: جدول مناسبت های سال قمری

PDF: جدول مناسبت های سال قمری

نفحات نفت

نفحات نفت رو امروز تموم کردم.

خیلی خوب بود مخصوصا فصل آخرش.

ازش راضیم…

IMG_20150915_205242

بود در محفل ارباب نظر

نقل شیرین تری از نقل و شکر

می شمردند یکایک چو گهر

مدحت صاحب شمشیر دوسر

که بشر می شود اینگونه مگر؟

«ها عَلی بَشرٌ کیفَ بَشَر

رَبُّهَ فیه تجلّی و ظهَر»(۱)

چه بشر؟ مظهر اوصاف خدا

چه بشر؟ مطلع انوار هُدی

چه بشر؟ پادشه ارض و سما

چه بشر؟ صاحب دستور و قضا

چه بشر؟ حاکم و فرمان قدر

«ها عَلی بَشرٌ کیفَ بَشَر

رَبُّهَ فیه تجلّی و ظهَر»

چه بشر؟ مرشد جبریل امین

چه بشر؟ آینه ی خالق بین

چه بشر؟ نور إلهَش به جبین

چه بشر؟ ناطق قرآن مبین

چه بشر؟ قاسم فردوس و سقر (= دوزخ)

«ها عَلی بَشرٌ کیفَ بَشَر

رَبُّهَ فیه تجلّی و ظهَر»

چه بشر؟ باعث ایجاد جهان

چه بشر؟ علّت تکوین مکان

چه بشر؟ مبدأ اوقات و زمان

چه بشر؟ واقف اسرار نهان

آگه از هر چه به بحر است و به بَر

«ها عَلی بَشرٌ کیفَ بَشَر

صَدَفٌ فی صَدَفٍ فیه دُرَرْ»(۲)

بشری کاو (=که او) به إله است ولیّ

حاکم مطلق حکم ازلیّ

داور محکمه ی لم یزلیّ

به خداوند، علی هست علی

مدح وی آن که نگنجد به شُمَر

«ها عَلی بَشرٌ کیفَ بَشَر

ماغَزَی غزْوَهً اِلاّ وَظَفَر»(۳)

علی آری نَبْوَد جز بشری

بشری، خود به بشر چون پدری

درگهش ملجاء هر در بدری

مادر دهر نزاید پسری

اَبَدالدّهر چو وی بار دگر

«ها عَلی بَشرٌ کیفَ بَشَر

حَمَدَاللّه و اَثنی و شَکرْ»(۴)

ای که خواهی که شوی پیرو او

اوّل از وی ره مقصود بجو

وانگهی خویش ببین موی به مو

بعد با معرفت و عقل بگو

خواه باشی به سفر یا به حضر:

«ها عَلی بَشرٌ کیفَ بَشَر

خَصَّهُ اللّه بآیه وَ سُوَر»(۵)

 

آن که لوح دلش از لوث گناه

قیرگون است و همه نامه سیاه

ننهاده قدمی راست به راه

چون بگوید به چنان وضع تباه

که منم پیرو او، او رهبر؟

«ها عَلی بَشرٌ کیفَ بَشَر

فیه طومارُ عَظاتٌ وَعِبَرْ» (۶)

پیرو او نکند میل به شرّ

خیر مردم بُوَد او را به نظر

به کس او را نرسد رنج و ضرر

حامی غمزدگان شام و سحر

بر یتیمان همه باشد چو پدر

«ها عَلی بَشرٌ کیفَ بَشَر

وَ سُلیلٌ کشُبَیرٍ وشَبَرْ»(۷)

پی نوشت:

۱. آری علی(علیه السلام) بشر است؛ امّا چگونه بشری؟ پروردگارش در او تجلّی کرده و به ظهور رسیده است.

۲. آری علی(علیه السلام) بشری است؛ امّا چگونه بشری؟ صدفی است که درونش صدفی دیگر است و در آن صدف، گوهری.

۳. آری علی(علیه السلام) بشری است؛ امّا چگونه بشری؟ غزوه (جنگی) را شرکت نکرد که پیروز آن جنگ نباشد.

۴. آری علی(علیه السلام) بشری است؛ امّا چگونه بشری؟ خدا را [به خاطر او] شکر می گویم و ثناگویش هستم و شکر می کنم.

۵. آری علی(علیه السلام) بشری است؛ امّا چگونه بشری؟ خداوند او را با آیات و سوره های خود ویژه و مخصوص گردانیده است.

۶. آری علی(علیه السلام) بشری است؛ امّا چگونه بشری؟ در آن طوماری از پندها و عبرت هاست.

۷. آری علی(علیه السلام) بشری است؛ امّا چگونه بشری؟ و از نسل او همچون شبیر و شبر هستند. (شبیر و شبر فرزندان هارون(ع) بودند. مراد شاعر از اشاره به شبر و شبیر، اشاره به امام حسن و امام حسین(علیهما السلام) است که نامشان ترجمه عربی از نامهای عبری شبر و شبیر است. شاعر در این مصرع، اشاره به مقام هارونی  حضرت علی(ع) نیز داشته است.)

شعر عربی: از ملاّ مهرعلی خویی

تضـمین از: سلیمان امیـنی تبریزی

برگرفته از مستور

image

فروردین ۱۳۹۴

سقف معرفت…

image

جستجو

آخرین مطالب

تقویم شمسی

مرداد ۱۳۹۶
ش ی د س چ پ ج
    بهمن »
 12345678910111213141516171819202122232425262728293031  

گروه پویانمایی فاطمه الزهرا(س)